มีคำถามนี้เสมอ เมื่อตัวเองได้รับใบอนุญาติให้ประกอบวิชาชีพเป็นวิศวกรเครื่องกลสามัญ ตั้งแต่ปี 2531 ใช่ ความรับผิดชอบมากมายกว่าวิศวกรระดับภาคี (ซึ่งเมื่อสมัยก่อนที่จบใหม่มาก็ได้เป็นวิศวกรระดับภาคีแล้ว) ใช่ครับทุกคน กลัว กลัว ต้องรับผิดชอบต่อชีวิตและทรัพย์สินมากมายอันเป็นผลมาจาก ความผิดพลาดของการทำงานของเรา หรือการทำงานของเครื่องจักร ไม่ว่าจะเป็นหม้อไอน้ำ ถังแกส ภาชนะรับความดัน เครนตัวใหญ่ๆยกของหนักๆ หรือแม้นกระทั่งเครื่องจักรกลหมุนขนาดใหญ่
แต่นั้น มันเป็นภาระหน้าที่ของวิศวกรที่กฎหมายและสังคมได้มอบหมายให้ท่านทำงานด้วยความซื่อสัตย์สุจริต ตรงไปตรงมา ตามหลักวิชาการ หากท่านได้ปฎิบัติครบถ้วนตามข้อกำหนด ตามหลักวิศวกรรมแล้ว ความปลอดภัยย่อมเกิดขึ้นกับงานของท่านอย่างไม่ต้องสงสัย แล้วท่านจะกลัวทำไม? เราเรียนรู้มาว่าอะไรจะเกิดอันตราย เราก็ต้องตรวจสอบ เราต้องป้องกัน เราต้องแนะนำวิธีที่ถุกต้องให้กับสังคมจึงจะถูก จึงไม่ควรที่จะมากลัวทำไม?
ปัญหามันมีอยู่นิดเดียวที่เกิดขึ้นคือ วิศวกรคนนั้นๆมีเครื่องมือ ที่ใช้ในการทำงานเพียงพอหรือไม่ เหมาะสมหรือไม่ ท่านสามารถหาข้อมูลสนับสนุนความคิด หลักการของท่านได้หรือไม่ ปัจจัยที่จ้างท่านมาทำงานเหมาะสมเพียงพอหรือไม่ เจ้าของงานให้โอกาสท่านทำงานหรือไม่ ต่างหากที่น่ากลัว แล้วแน่นอนครับ หากท่านเป็นตัวของท่านเอง งานที่ออกมาย่อมมีคุณภาพเป็นที่ชื่นชมของสังคมและทุกคนจะปลอดภัย และนั้นก็คืองานของวิศวกรที่ได้รับมอบหมายจากสังคม ที่สังคมคาดหวังจากวิศวกรครับ
ครับ ผมไม่กลัว การเซนต์ชื่อรับรองความปลอดภัยครับ เพราะผมมั่นใจว่าทุกลายเซนต์ของผมกว่าจะออกไปได้ ผมได้ทำงาน ได้ตรวจสอบตามหลักวิศวกรรมที่ดีและมีมั่นใจในความปลอดภัย 100% แล้วเท่านั้นครับ
วิสรัส เอี่ยมประชา Webmaster www.gmcworkshop.com 10 กุมภาพันธ์ 2548
