Out door life ..
www.gmcworkshop.com

ตามรอยสัตว์ป่า...แห่งขั้วโลกเหนือ

ส่วนพื้นที่ของเกาะตามชายฝั่งตะวันตกในทะเลเบริง (Bering Sea) มีหมู่เกาะพริบิลอฟ (Pribilof Islands) เป็นแหล่งอาศัยของนกทะเล นับล้าน ตัวที่ใช้ ริมหน้าผาเป็นที่พักพิง แค่ได้ไปยืนดูนกบินเข้าออกจากรัง ก็เพลินตาแล้วครับ นกหากิน ในทะเลเหล่านี้ต้องทน ต่ออากาศอันหนาว เพราะ ต้องพุ่งตัวดำน้ำลงไปจับปลาในทะเล ที่น้ำเย็นยะเยือก เกิดเป็นนกใครว่า สบาย...นกที่อาศัยในแถบนี้ เช่น พวกนก พัฟฟิน (Puffin) นกอ็อกเลต (Aucklet) และนกกาน้ำ (Cormorant) หรือสัตว์ใหญ่ เช่น แมวน้ำขน (Fur Seal) แมวน้ำชายฝั่ง (Harbor Seal) สิงโตทะเล (Steller Sea Lion) นากทะเล (Sea Otter) และวัวทะเล (Bull Walrus) ที่มีประชากรลดลงทุกปี

บรรยากาศในการล่องเรือดูสัตว์ป่า ที่เมืองจูโนยามเช้า

ฝูงแมวน้ำใน Auke Bay

ลงมาทางใต้เป็นป่าฝนเสียส่วนใหญ่ ป่าฝนที่น่าสนใจอยู่ในเขตอุทยานฯ Tongass National Forest ลักษณะคล้ายป่าดึกดำบรรพ์ ดอยอินทนนท์ แต่ยิ่งใหญ่เกินกว่านำมา เปรียบเทียบได้ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของอะแลสกา เป็นแหล่งอาศัยของนกอินทรี (Bald Eagle) นก Steller's Jay สุนัขจิ้งจอกสีเทา และกวางมูส

นกอินทรี Bald Eagle ตัวแทนอเมริกา ณ ท่าเทียบเรือเมืองสแกกเวย์ (Skagway) เจ็ดโมงครึ่งในยามเช้าผมมีนัดกับรายการทัวร์ดูนก อินทรีตามโปรแกรม Valley of The Eagles Nature Tour มีเจ้าหน้าที่ จากบริษัททัวร์มายืนต้อนรับ อยู่แล้ว ได้เวลาแนะนำตัวบนรถโรงเรียน สีเหลือง เธอยืนบอกเล่าถึงเรื่องราวของเมืองฮินส์ (Haines) จุดหมายที่เราจะไป ชมแหล่งของนกอินทรีหัวขาว (The Bald Eagle-Haliaeetus leucocephalus) ที่ได้ชื่อว่าเป็นนกอินทรีที่สวยงามที่สุดชนิดหนึ่ง หลังจากแนะนำสถานที่ เรียบร้อยก็ ไปลงเรือที่จอดรออยู่ เป็นเรือเมล์ 2 ชั้น ผมเลือกนั่งชมวิวสบายอยู่ชั้นบนระหว่าง ทาง บนเรือมีไกด์สาวคอยบอกเล่าเรื่องราว ของสัตว์ที่จะพบเห็นระหว่างทางทิวทัศน์ สอง ข้างทางเป็นเทือกเขา สูงเต็มไปด้วยป่าสนซีดาร์ มีสายน้ำ ตกไหลเป็นทางยาวจากยอดเขาสูงหลายสาย เรือแล่นมาได้สักพักไกด์เริ่มชี้ตัวแมวน้ำที่กำลังนอน ตีพุงผึ่ง แดดอยู่บนโขดหินริมชายหาด ขณะเรือแล่นเข้าใกล้ชายเขา พลันทันใด ไกด์ตะโกน เสียงดังผ่านไมค์ลอย "Bald Eagle" พร้อมกับชี้ไปด้านขวามือนาที เดียวกับที่ นกอินทรีโผบินขึ้นท้องฟ้าด้วยลีลาอันสง่า งาม

ผมใช้เวลานั่งเรือประมาณ 30 นาที ถึงท่าเรือเมืองฮินส์ เดินไปขึ้นรถโรงเรียนคันเดิมที่ขับอ้อมเขามารับเรามีไกด์ สาวสวย อีก 2 คนมาต้อนรับ คนหนึ่งขับรถ อีกคนหนึ่งคอย แนะนำเรื่องนกไปตลอดเส้นทางประมาณ 9 กิโลเมตร ไกด์ทั้งสองทำ หน้าที่ได้ยอดเยี่ยมมาก ทุกครั้งที่เห็นนกอินทรีหรือสัตว์ที่น่าสนใจ เธอจอดรถทันที แบกขาตั้งพร้อม สโคปดูนก 3 ชุดลงไป กาง อย่างรวดเร็ว ทั้งอธิบายพร้อมเปิดหนังสือคู่มือดูนกให้ลูกทัวร์ดูทันใจ ผมกำลังยืนถ่ายภาพนกอินทรีเกาะบนก้อนหิน ที่ที่ผมยืน ถ่ายภาพนั้นอยู่ในเขตอนุรักษ์ The Alaska Chilkat Cald Eagle Preserve ถูกค้นพบโดยเผ่าอินเดียน The Tlingit Indians ให้ฉายาของ Valley of The Eagles ว่า "mother village" เป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของนกอินทรีหัวขาว จำนวนมากที่สุด ประมาณ 80 เปอร์เซ็นต์ของนกอินทรีทั้งหมดมาทำรังอยู่ที่นี่ เขตอนุรักษ์ Chilkat ถูกขนาบด้วยแม่น้ำ 2 สาย คือ Kleheni และ Tsirku เป็นแหล่งรวบรวมอาหารชั้นยอดของเหล่าปลาแซลมอนที่ต่างหลั่งไหลว่ายทวนกระแสน้ำ ขึ้นมาวางไข่นับล้านๆ ตัว ในช่วงฤดูร้อน ถึงปลายกันยายน เรียกปรากฏการณ์นี้ว่า An Alluvial Fan Feservoir ปลาแซลมอนจึงเป็นแหล่งอาหารอันโอชะของเจ้าหมี สีน้ำตาล นกอินทรีหัวขาว นกนางนวลใหญ่ และสัตว์เกือบทุกชนิด ที่อาศัยอยู่บริเวณนี้

Juneau Wildlife Quest อยู่ในเส้นทางอินไซด์ พาสเสจ ดังนั้นโอกาสที่จะพบเห็นวาฬ ออร์กา แมวน้ำ สิงโตทะเล และนกอีกหลายชนิด จึงไม่ยากเย็นนัก เรือที่พาเราไปชม วาฬเป็นเรือคาทามารัน (catamaran) แบบ 2 ชั้น ชั้นสองเหมาะสำหรับถ่ายภาพ แบ่งเป็น 2 ส่วน ครึ่งแรกส่วนหัวเรือกั้นเป็นห้องเหมือนชั้นล่าง ทุกที่นั่งมีอุปกรณ์ เช่น กล้องส่องทางไกลพร้อมคู่มือวางไว้ประจำที่ ครึ่งหลังส่วนท้ายเปิดโล่ง เพื่อมุมมองที่กว้างไกลและชัดเจนต่อการ สังเกตการณ์ เรือแล่นออกมาผ่านปากอ่าว Auke Bay ได้ไม่ นานช่วงที่เรือแล่นสู่ Saginaw Channel แลเห็นกลุ่ม นกสีดำฝูงใหญ่หลายร้อยตัวดำผุดดำว่ายกันสนุกสนาน ผมรีบประทับกล้องเตรียมโฟกัส ขณะมองผ่านวิวฟายเดอร์ ตื่นเต้นมากกับสิ่งที่มองเห็นผ่านทะลุเลนส์ มันคือนกพัฟฟินครับ ปากสีส้มสวยงามมาก ทันใดที่เรือแล่นฝ่าฝูงนก พัฟฟิน มันต่างทะยานกางปีกโบยบินกันอย่างพร้อมเพรียง ช่างเป็นภาพที่งดงามติดตาตรึงใจยิ่งนัก เมื่อเรือแล่นผ่าน หอประภาคาร Historic Sentinel Lighthouse ที่ตั้งโดดเด่นอยู่ริมชายฝั่ง บอกให้รู้ว่าเราออกตามหาวาฬได้ ครึ่งทางแล้ว เวลาล่วงเลยไปเกือบชั่วโมง ยังไม่มีทีท่าว่าจะเจอกับวาฬ พระเอกของทริปนี้เลย คิดในใจแล้วว่างาน นี้ต้องได้เงินค่าทริปคืนแน่ๆ

เรือเริ่มทิ้งห่างออกไปจากจุดเดิม วนไปทางซ้ายก็แล้ว วนไปทางขวาก็แล้ว 3 รอบ 4 รอบผ่านไป... ไม่มาครับ กัปตันตัดสินใจแล่นเรือเข้าใกล้ชายฝั่งมากขึ้น ทำให้เห็นภาพ ภูเขาหิมะดูโดดเด่นชัดขึ้น เรือเร่งความเร็วไป ทางขวาได้สักพัก เริ่มเบาเครื่องช้าๆ มีเสียงตามสายจากไกด์แจ้งมาว่ามีแมวน้ำและสิงโตทะเลนอนผึ่งพุงอาบแดด อยู่บนเกาะ เล็กเบื้องหน้า ทุกคนดูตื่นเต้นมาก เมื่อเข้าใกล้ระยะ ทั้งนายแบบ นางแบบที่นอนอาบแดด ผึ่งพุงเกยกัน ต่างโพสท่า บิดซ้าย บิดขวา บ้างก็โบกมือบ๊ายบายอยู่ริมหาด ดูน่ารัก น่าเอ็นดูจริงๆ เพียงแค่ช็อตเดียวก็หมดฟิล์มไปหลาย ม้วน หลังจากเรือผละห่างจากเกาะได้ไม่นาน สิ่งที่ไม่คาดฝันย่อมเกิดขึ้นได้ พลันทันใดฝูงวาฬออร์กากระโดดเล่นอยู่ ข้างเรือ แต่ช้าไปเสียแล้ว มันดำดิ่งหายไป โผล่ไกลออกไป ได้แต่เพียงประทับความทรงจำเท่านั้น จึงไม่มีรูปสวยๆ มาให้เชยชมกัน เรือหันลำกลับสู่ทิศใต้สวนทางกับขามา แล่นไปอย่างช้าๆ ทุกคนต่างสังเกตการณ์ในมุมของ

ตนเองอย่างสงบ และมีลุ้นทุกนาที นาทีระทึกใจมาถึงแล้วเสียงตามสายจากไกด์ให้ทุกคนหันไปทิศ 2 นาฬิกา พร้อมกับเสียง ที่ทุกคนรอคอยอยากได้ยินมานานร่วม 3 ชั่วโมง "Humpback Whale" ทุกคนต่างเฮกันไปที่เป้าหมายอย่างฉับพลันทันที เสียงดังฟู่ของละอองน้ำพ่นออกจากหลังส่วนหน้าแตกกระเซ็นย้อนแสงระยิบระยับเป็นประกาย รุ้งสวยงามยิ่งนัก มันว่ายอย่าง เชื่องช้ามีจังหวะ ยิ่งช่วงที่มันว่ายตีคู่กันมาพ่นละอองน้ำพร้อมๆ กันช่างอลังการจริงๆ จังหวะที่ทุกคนเฝ้ารอถ่ายภาพอย่าง จดจ้อง ขณะวาฬทำท่าจะดำดิ่งสู่ก้นทะเลลึก มันจะโบกสะบัดแพนหางอันยาวขึ้นเหนือน้ำ ทุกคนกดชัตเตอร์หยุดภาพอันน่า ประทับใจไว้ได้อย่างพร้อมเพรียงกันครั้งแล้วครั้งเล่า "3 นาฬิกาทางซ้าย 5 นาฬิกาทางขวา 12 นาฬิกาหัวเรือ" นับครั้งไม่ ถ้วนที่ไกด์บอกมาตามสายดูเหมือนง่ายไปเลย เก็บตกจากไกด์มาเล่าสู่กันฟัง วาฬหลังค่อมตัวผู้เต็มวัยมีน้ำหนัก 35 ตัน ยาว 15 เมตร หรือขนาดเท่ารถโรงเรียน ในฤดูร้อนช่วงเวลาเริงร่ามันจะกระโดดพุ่งทั้งตัวขึ้นเหนือผิวน้ำ ตะแคงข้างกระแทกผืนน้ำ กระจายออกเป็นวงกว้างอย่างเมามัน ช่างเป็นภาพที่หาโอกาสชมยากมาก นักชีววิทยาสำรวจพบว่ามีวาฬชนิดนี้อยู่ในน่าน น้ำฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของอะแลสกาประมาณ 500 ตัว ช่วงฤดูหนาวมันจะอพยพลงใต้สู่เม็กซิโกและหมู่เกาะฮาวาย วาฬหลังค่อมมีบาลีนในช่องปาก ลักษณะคล้ายหวีเส้นยาวคอยกวาด อาหาร ซึ่งวาฬ 1 ตัว สามารถกินอาหารปริมาณ 1 ตันต่อ วันมันสามารถตอบสนองความถี่ต่ำได้เป็นอย่างดี เมื่ออายุย่างเข้า 7 ปี สู่ช่วงผสมพันธุ์ ในทุก 2 ปี ตัวเมียจะใช้เวลา ตั้งท้อง 11-12 เดือน คาดเดาว่ามันสามารถมีอายุถึง 80 ปีทีเดียว

ผมขึ้นรถต่อไปยังอุทยานแห่งชาติเมนเดนฮอล (The Monumental Mendenhall Glacier) สายธารน้ำแข็งใหญ่ ที่สุดที่รถเข้าถึงได้ มีความกว้างขนาด 1 ไมล์ครึ่ง หนา 100 ฟุต เบื้องล่างของธารน้ำแข็งคือแม่น้ำเมนเดนฮอล มีกลุ่มก้อนน้ำแข็งขนาดใหญ่บอยกระจายอยู่เต็มแม่น้ำดูสวยงาม ขณะที่ผมเดินไล่เลาะไปบนเส้นทางหามุม ถ่ายภาพ แนวกว้างของธารน้ำแข็งอยู่นั้น สิ่งที่ไม่คาดคิดบังเกิดขึ้นต่อหน้า หมีสีน้ำตาล (Brown Bear or Grizzle Bear) ตัวใหญ่กำลังเดินเลาะชายป่าข้ามไปยังแนวป่าอีกฟากหนึ่ง พร้อมกับลูกหมีตัวน้อยๆ ที่เดินตามแม่ต้อยๆ เป็นฉากเดียวที่ผมกดชัดเตอร์ได้ในฉับพลัน ภาพแห่งความประทับใจ เพื่อให้ได้ภาพในระยะใกล้กว่านี้ ผมติดตาม มันไปอย่าง กระชั้นชิดจนลืมไปว่าผมกำลังเข้าใกล้สัตว์ที่ดุร้ายที่สุดชนิดหนึ่ง เท่าที่ทราบมาหมีสีน้ำตาลตัวผู้มี ความสูง 6-7 ฟุต หากวัดขณะยืนจากปลายจมูกถึงหางมีความสูง 9 ฟุต ทีเดียว ตัวผู้มีน้ำหนักเฉลี่ย 70-900 ปอนด์ โชคดีมากที่ผมไม่ลืมตัวตามมันไป อันตรายจริงๆ อะแลสกายังมีสิ่งที่ให้ผมค้นหาอีกมากมาย มีสัตว์ป่าอีกหลายชนิด ที่ผมอยากเห็นใกล้ๆ กวางมูส กวางวาพิติ (Roosevelt Elk or Wapiti) กวางซิตกา (Sitka Black-Tailed Deer) กวางคาริบู ล้วนแต่เป็นกวางที่มีเขาสวยสง่างามทั้งสิ้น

ครั้งเดียวในชีวิตกับการมาเปิดโลกภูมิทัศน์ย่ำแดนอะแลสกาคงไม่เพียงพอเสียแล้ว ความใฝ่ฝันครั้งต่อไปขอมาเฝ้าชมฝูงกวางคาริบูนักพันอพยพลงใต้ สัมผัสป่าเอสเพน เปลี่ยนสี ดูเหล่าหมีผู้น่ารักแห่งอุทยานแห่งชาติแคตไม (Katmai National Park) ชมสรรพสัตว์ที่อุทยานแห่งชาติคีไน (Kenai Fjords National Park) ลุยปุยหิมะเพื่อ ถ่ายภาพหมีโพลาร์ (Polar Bear) แห่งขั้วโลกเหนือและขอนอนนับดาวใต้หลังคาบ้านชาวเอสกิโม (Eskimo) ลาก่อน อะแลสกา ดินแดนแห่งแสงเหนือและพระอาทิตย์เที่ยงคืน The Land of Last Frontier

ขอขอบคุณข้อมูล : จากหนังสือ NATURE EXPLORER นิตยสารสำหรับนักแรมทางธรรมชาติ ประจำเดือนกุมภาพันธ์ 2545 หน้า 46-52

ข้อมูลฉบับย้อนหลัง